 |
 |
 |
|
|
|
We staan vroeg op want we verzamelen in de lobby om half acht. We lopen naar het metro-station en na een aantal keer overstappen komen we aan op het JR Shin-Osaka station. Hier hebben we een uur de tijd om ergens koffie en een ontbijtje te scoren. Wij hebben vanmorgen al een yoghurtje gegeten dus we hebben voldoende aan een bak koffie, waarvoor we bij Tully's gaan zitten. Als de koffie op is verzamelen we op tijd om de JR Shikansentrein 'Sakura #549' te nemen voor het eerste gedeelte van de reis, naar Himeji.
Vanaf vandaag gaan wij gebruik maken van de JR pass, waarmee we in alle treinen, metro's, bussen en hogesnelheidstreinen van Japan Rail mogen reizen. Het bovenste kaartje is 'de' JR-pass, de drie andere kaartjes zijn de plaatsreserveringen voor vandaag. Die reserveringen mag je vanavond weggooien, maar er is ons op het hart gedrukt om zorgvuldig met de JR-pas om te gaan.
De JR700 treinen zijn binnen de kortste keren op snelheid en rijden bijzonder comfortabel. Al na drie kwartier komen we aan op Himeji station. Daar laten we Wil's rugzak en de vesten achter in een coin locker en gaan we op weg naar het kasteel. We verzamelen pas weer om kwart over een dus we hebben meer dan genoeg de tijd om het kasteel te bekijken en daarna nog een lunch te scoren.
Het kasteel is erg mooi gerestaureerd. Als je het ontwerp en de opbouw van het kasteel bekijkt was het in die tijd een stevige burcht die erg moeilijk in te nemen was.
Het is al een hele klim naar het eerste poortgebouw, en dan ligt de ingang haaks op de toegangsweg. Op deze manier is de toegangspoort heel moeilijk te bestormen.
Nog een grapje om het de aanvallers moeilijk te maken: Vlak achter een toegangspoort ligt een steile trap met ongelijke stenen. Gegarandeerd dat de stormloop gebroken wordt.
En ben je eenmaal door de poort, dan ben je nog lang niet in het kasteel.
De volgende poort, weer haaks op de op de vorige.
De volgende muur, met een heel klein poortje.
Als aanvaller moet je deze dikke deur door, en ondertussen ben je schietschijf voor de verdedigers.
En zo gaan de verdedigingslinies maar door.
En ondertussen lig je als aanvallende partij constant onder vuur van de verdedigers
van het kasteel.
Voor de toeristen is nu een glooiende helling aangebracht, maar toen het kasteel
nog in gebruik was bestonden de trappen uit van die grote, ongelijke stenen.
De restauratie van het kasteel duurde van 1956 tot 1964, waarbij het kasteel
vrijwel helemaal uit elkaar is gehaald, slechte delen zijn vervangen en waar
nodig versterkt en daarna is het kasteel weer opgebouwd.
Voor de restauratie is dit 1:20 model gemaakt om de restaurateurs is staat te
stellen om te begrijpen hoe de krachten in de balken lopen en te zien welke
delen van het frame het zwaarst belast zouden worden..
Helaas zijn de meeste foto's vanwege de heel erg donkere binnenkant van het kasteel onscherp geworden. We zullen het dus moeten doen met een impressie.
Het uitzicht vanaf de bovenste etage is prachtig.
Het kasteel was erg mooi en interessant om te zien, maar we zijn eigenlijk toch wel blij dat we weer beneden staan.
Vermoeid vanwege de vele indrukken en de vele trappen verlaten we dit prachtige
kasteel en lopen terug naar het station via de winkelstraat. Bij een supermarkt
kopen we allebei een pakje hete kip om de eerste trek te stillen.
Verderop vlakbij het JR station komen we nog een zaakje tegen waar we een broodje
ham en sla en een plak voorverpakte cake kopen, die we buiten op een bankje
voor het station nuttigen.
We gaan -letterlijk- op zoek naar de locker waar we Wil's rugzak en de vesten in gedaan hebben. Allemachtig wat een boel clusters van lockers. We lopen naar een infobalie waar we de medewerkster aan de hand van de locker sleutel ons de weg kan wijzen. Geen wonder dat we de juiste locker niet konden vinden: We moeten eerst met de JR pas door de Shinkansen poortjes en dan moeten we met de roltrap naar boven. We pakken onze spullen uit de locker en gaan vast door het tweede poortje om rustig te kunnen zitten op een bankje.
Ook hier heb je winkeltjes waar je een Bento-box kan kopen voor de lange treinreis. Gegarandeerd vers gemaakt.
We nemen de trein 'Hikari #507' naar Okayama, waar we de Korakuen Gardens gaan
bezoeken. In Okayama staat een gave display van een soort Transformer van een
JR500 Shinkansen trein.
Daar moet Marcel natuurlijk een foto van hebben.
Op het station plaatsen we de rugzak van Wil weer in een coin locker.
We besuiten om dit keer niet te gaan lopen maar nemen de bus naar de Korakuen Gardens. We hebben mazzel want vandaag is het openbaar vervoer gratis want het personeel staakt vandaag.
Aangekomen bij de Korakuen Gardens kopen we een kaartje en betreden het park.
De Korakuen Gardens wordt gezien als een van de drie mooiste landschapstuinen
in Japan.
De tuinen hebben veel te lijden gehad van de oorlog en de latere verwaarlozing
maar inmiddels is alles weer gerestaureerd en ingericht volgens het oorspronkelijke
ontwerp.
Het is inmiddels begonnen te regenen dus dat wordt niet uitgebreid foto's maken.
In plaats daarvan gaan we een mooie wandeling door het park maken onder de paraplu.
Het park is inderdaad erg mooi aangelegd maar eigenlijk een beetje te strak
aangeharkt naar onze zin.
Na een goed uur gewandeld te hebben nemen we de bus terug naar het station. Daar gaan we de restaurantjes langs en nemen ruim de tijd om onze keus te bepalen waar we gaan zitten. Het is tenslotte nog maar half vijf. Uiteindelijk kiezen we een Chinees restaurant, waar we heerlijk gegeten hebben.
Na een tweede drankje maken we plaats want er staat inmiddels een grote rij wachtenden voor de 'deur'. We lopen een rondje en gaan naar de plaats waar we verzamelen. We halen de bagage op bij de coin lockers en om de 'Sakura #567' te nemen naar Hiroshima.
Op weg naar het perron zien we nog een leuk model van de 'Hello Kitty' JR500 shinkansen trein.
Je zou zo denken dat in een high-tech land als Japan het openen en sluiten van de poortjes op de perrons geautomatiseerd is, maar niets is minder waar. Deze taak wordt zeer zorgvuldig door een JR medewerker uitgevoerd.
Aangekomen in Hiroshima lopen we naar ons hotel.
Aangezien we al in Okayame hebben gedineerd hoeven we dat niet meer hier te
doen.
We halen bij de supermarkt een flesje wijn en gaan in de hotelkamer lekker met
de beentjes languit om rustig nog wat te lezen en aan het reisverslag te werken.
|
|
|